Strategie

Celem regionalnej strategii innowacyjnej jest ustalenie kierunków działań i konkretnych poczynań mających doprowadzić do tego, aby w przewidywalnej przyszłości powstał regionalny system innowacyjny — działający proinnowacyjnie układ powiązań instytucji, organizacji, podmiotów gospodarczych wspierający innowatorów oraz usprawniający procesy implementacji innowacyjnych rozwiązań, przede wszystkim technologicznych i organizacyjnych.

Wejście Polski do struktur europejskich oraz sąsiedztwo z Czechami i Niemcami stwarzają dla Dolnego Śląska szczególne wyzwania i dodatkowe szanse rozwojowe. Otwarcie na międzynarodową wymianę, kooperację i współpracę, a także na lokalizację przedsiębiorstw z zagranicy podlega ważnemu kryterium międzynarodowej konkurencji. Jest ono kluczowe dla określenia „eksportowej siły” regionu, którą tworzą towary i usługi o międzynarodowej marce, będące wizytówką regionu. Siła ta tworzy postawy trwałego rozwoju oraz pozytywny wizerunek regionu w bliższym i dalszym otoczeniu. Warto zauważyć, że wpływ na nią ma również atrakcyjność biznesowa regionu, na którą składa się oferta jego zasobów i infrastruktury.

Nie można przesądzać z góry obszarów, w których oczekiwane są innowacje. Nie ma możliwości określenia z dużym prawdopodobieństwem jakie działy gospodarki i nauki będą kluczowe dla regionu w perspektywie długoterminowej. Oznacza to, że definiowanie kierunków rozwoju regionu może być tylko procesem ciągłym. Strategia powinna określać mechanizmy identyfikowania i wzmacniania pozytywnych trendów rozwojowych. Na podstawie badań statystycznych można jednak określić dziedziny, które obecnie wyróżniają nasz region na tle innych regionów, które tworzą potencjał regionu i które odpowiednio wzmacniane lub restrukturyzowane mogą w przyszłości w jeszcze większym stopniu niż dotychczas wyróżniać nasz region spośród innych miejsc w Polsce i na świecie.

Dolny Śląsk ma znaczący i zróżnicowany potencjał biznesowy, który potencjalnie może być chłonnym rynkiem dla różnorodnych innowacji, jak też obszarem, w którym innowacje rodzą się i dojrzewają. Różne wskaźniki dotyczące rozwoju przedsiębiorczości plasują Dolny Śląsk wśród czterech najsilniejszych regionów Polski, a nasycenie sektora MSP przedsiębiorstwami działającymi w sferze wysokiej technologii jest najwyższe w kraju. Istnieją wyraźne przesłanki do stwierdzenia, że dolnośląskie przedsiębiorstwa (w tym te największe) gotowe są do współpracy przy tworzeniu regionalnego systemu innowacyjnego.

Przeprowadzone badania wskazują na zróżnicowany potencjał działających na Dolnym Śląsku instytucji sfery B+R. Podstawowe wskaźniki działalności badawczo-rozwojowej plasują województwo dolnośląskie z reguły na 4 – 6 miejscu wśród polskich regionów, co mniej więcej odpowiada potencjałowi widzianemu na tle kraju, ale nie aspiracjom regionu, jego udziałowi w two¬rzeniu PKB oraz wyzwaniom wynikającym z europejskiego położenia.

W regionie działa 120 instytucji wspierających, z których blisko połowa prowadzi aktywność w zakresie wspierania przedsiębiorczości, transferu technologii i rozwoju lokalnego. Jest to potencjał odpowiadający statystycznej randze województwa na tle innych regionów kraju. Badania wykazały, że instytucje wspierające stają się pomału w regionie istotnym elementem otoczenia biznesu. Proces budowy pozarządowego sektora wsparcia następuje systematycznie, ale powoli.

Otoczenie instytucjonalne, to również administracja państwowa i samorządowa, będąca potencjalnie ważnym elementem regionalnego systemu innowacyjnego. Nie przeprowadzono badań jej stosunku do regionalnej innowacyjności.

Istniejące badania nie identyfikują jasno związków pomiędzy procesem kształcenia a dynamiką procesów innowacyjnych i możliwością kreowania gospodarki opartej na wiedzy. Nie ulega wątpliwości, że tworzenie gospodarki opartej na wiedzy, zwiększenie zdolności gospodarki do tworzenia i wdrażania innowacji wymaga sprawnego systemu kształcenia na wszystkich poziomach, zwłaszcza na poziomie studiów wyższych. Z drugiej jednak strony, wykwalifikowana kadra nie gwarantuje odpowiedniego poziomu innowacyjności. Przeprowadzone analizy odnoszą się jedynie w dość ograniczonym zakresie do identyfikacji oczekiwań przedsiębiorców. W związku z tym należy stwierdzić, iż pracodawcy oczekują od pracowników z wyższym wykształceniem: szybkiego opanowania warsztatu pracy, samodzielności, dyspozycyjności i przedsiębiorczości. Oczekują przy tym jednocześnie nie tylko kompetencji teoretycznych, lecz także przygotowania praktycznego. Warto zauważyć, że cechy te są niezbędne do tworzenia i wdrażanie innowacji.