Wymagania UE zawarte w dyrektywach dotyczących zagospodarowania odpadów wynikają z praktycznej implementacji idei trwałego, zrównoważonego rozwoju w zakresie ochrony powierzchni ziemi i racjonalnego wykorzystania dóbr i usług środowiskowych. Poszczególne cele zawarte w dyrektywach odpadowych sprowadzają się do zmniejszania wpływu na środowisko z tytułu wytwarzania odpadów, co jest zgodne z oczekiwaniami związanymi z pożądanymi wzorcami produkcji i konsumpcji.
W Polsce, w ostatnim dziesięcioleciu, ilość rejestrowanych odpadów komunalnych wzrosła o około 7% i wynosi obecnie ok. 290 kg na osobę rocznie. Ilość wytwarzanych odpadów w znacznym stopniu zależy od zamożności społeczeństwa, a co za tym idzie – poziomu konsumpcji indywidualnej. Dlatego w dużych ośrodkach miejskich, gdzie poziom zamożności jest stosunkowo wysoki, wskaźnik wytwarzania odpadów wynosi około 1,5m3 na osobę rocznie a na terenach wiejskich, gdzie społeczeństwo jest znacznie uboższe, średnio nie przekracza 0,5m3 na osobę. Na ilość wytwarzanych odpadów mają też wpływ wzorce konsumpcji i świadomość ekologiczna.
W latach 1990 – 1997 ilość wytworzonych w Polsce odpadów przemysłowych zmniejszyła się o około 14%, w latach 1998 – 2000 o 6%. Pomimo tego, że na przełomie lat 1997/1998 nastąpiła zmiana sposobu klasyfikacji odpadów utrudniająca porównanie ze sobą danych z tych dwóch okresów widać, że występuje niewielka tendencja spadkowa. Ponieważ największą część odpadów przemysłowych stanowią odpady z kopalń węgla, odpady poflotacyjne z hutnictwa metali nieżelaznych oraz żużle z energetyki, jedną z przyczyn tej tendencji w przeszłości było zmniejszenie produkcji, a także upadek części zakładów przemysłowych.